Liceum Ogólnokształcące
im. Stanisława Wyspiańskiego

Adres: ul. Adama Mickiewicza 3
64-600 Oborniki

Kontakt: tel./fax (61)29-61-569
(0) 695 204 682
e-mail: dyrektor@lo.oborniki.info

Historia

DYREKTORZY SZKOŁY


1934-1935 Feliks Kozubowicz
1935-1939 Paweł Vogel
1939-1945 okupacja niemiecka
1945-1946 Jerzy Szwemin
1946-1947 Jan Wierzbanowicz
1947-1948 Stanisław Matysiakiewicz
1948-1955 Stanisław Miś
1955-1974 Stefan Galuba
1974-1987 Stanisław Mikołajczak
1987-1991 Konstanty Geisler
1991-1995 Paweł Drewicz
1995-2000 Janina Muller
2000-2005 Teresa Kasprzak
od 2005 Tomasz Szrama


KALENDARIUM

1920- utworzenie Państwowej Szkoły Wydziałowej

1931- otwarcie Miejskiego Gimnazjum Koedukacyjnego typu humanistycznego (trudności finansowe były przyczyną jego szybkiego zamknięcia).

11 czerwca 1934- zawiązanie Towarzystwa Naukowego w Obornikach i utworzenie Prywatnego Koedukacyjnego Gimnazjum imienia Stanisława Wyspiańskiego

(Bieżące dochody opierały się na czesnym,które wynosiło 300 zł rocznie od jednego ucznia, 500 zł od dwojga a 600 zł od trojga dzieci z tej samej rodziny.
Obraz gimnazjum w okresie międzywojennym
stanowiły liczne formy życia uczniowskiego. Były to: zajęcia
świetlicowe (gry, zabawy, konkursy,
wycieczki, odczyty, ankiety),
harcerstwo, Sodalicja
Mariańska(kształcenie i wychowanie w
duchu religijnym poprzez: nabożeństwa,
uroczyste ślubowania, wieczornice,
wycieczki w miejsca kultu religijnego),
Liga Obrony Powietrznej i Przeciwgazowej
(konstrukcja modeli latających), kółka:
muzyczne, i krajoznawcze z sekcją
fotograficzną.


1934- pierwszym dyrektorem szkoły zostaje Feliks Kozubowicz

12 sierpnia 1934- zezwolenie przez Kuratorium Poznańskiego Okręgu Szkolnego na otwarcie gimnazjum

1935-nowym dyrektorem placówki zostaje Paweł Vogel

1935- zawiązanie pierwszego koła muzycznego oraz chóru szkolnego

1936- założenie harcerskiej drużyny gimnazjalnej

1937- utworzenie pracowni biologicznej oraz pracowni robót ręcznych

1938/39- otrzymanie przez Towarzystwo Naukowe prawa do prowadzenia liceum humanistycznego

1939-1945 - Podczas drugiej wojny światowej nauczyciele prowadzili działalność konspiracyjną.

1945- Wraz z wyzwoleniem Obornik nastąpiła reaktywacja działalności gimnazjum. Dyrektorem szkoły zostaje Jerzy Szwemin

7 lutego 1945- pierwsza rada pedagogiczna po okupacji Obornik przez Niemców

12 lutego 1945- uroczystość rozpoczęcia roku szkolnego i ponowne powołanie do życia Prywatnego Gimnazjum Koedukacyjnego w Obornikach

1945- zorganizowanie zebrania Komitetu Rodzicielskiego w celu zlikwidowania problemów finansowych szkoły

1945- utworzenie drużyny harcerek, Ligi Morskiej oraz koła literackiego; działalność szkolnego koła sportowego i organizacja rozgrywek wewnątrz- i międzyszkolnych

1946- Jan Wierzbanowicz nowym dyrektorem szkoły

26 września 1946- utworzenie Obywatelskiego Komitetu Budowy Gimnazjum

1947- Stanisław Matysiakiewicz zostaje dyrektorem

1947- utworzenie świetlicy oraz biblioteki szkolnej

1 września 1947- przejęcie Gimnazjum w administrację miejską i zmiana nazwy szkoły na ‘Miejskie Gimnazjum i Liceum w Obornikach’

1948- nowym dyrektorem zostaje Stanisław Miś

1948- zmiana ustroju w szkole, połączenie Miejskiego Gimnazjum i Liceum ze Szkołą Podstawową oraz nadanie nazwy „Państwowa Szkoła Ogólnokształcąca Stopnia Podstawowego i Licealnego

1948- podjęcie akcji radiofonizacji szkoły

1949/50- rozpoczęcie na terenie szkoły działalności ZMP, prowadzącego akcje kształcenia ideologiczno-politycznego

1955- dyrektorem szkoły zostaje mianowany Stefan Galuba. Jego kadencja była najdłuższą w dziejach
szkoły, bo trwała do 1974 roku. W tym
czasie wybudowano nowoczesną salę
gimnastyczną z zapleczem, nowy pawilon
na pracownię praktyczno–techniczną dla
dziewcząt oraz zorganizowano gabinety
przedmiotowe.

1955/56- budowa boiska szkolnego

1959- utworzenie Szkoły Przysposobienia Zawodowego o kierunku handlowo-gospodarczym

1957-62- budowa nowoczesnej sali gimnastycznej z zapleczem

1961- oddzielenie szkoły podstawowej od szkoły średniej; przemianowanie placówki na Liceum Ogólnokształcące

1963- uzyskanie od Urzędu Pocztowego działki przeznaczonej na budowę boiska szkolnego

29 stycznia 1972- uroczystość nadania szkole imienia Pawła Findera i przekazanie sztandaru (w 30-tą rocznicę powstania PPR).

1972/73- wprowadzenie w nowym roku szkolnym klasy o profilu matematyczno-fizycznym

1974- Stanisław Mikołajczak zostaje powołany na stanowisko dyrektora

1978- zakończenie działalności Liceum Ogólnokształcącego dla pracujących

27 stycznia 1979- pierwszy zjazd absolwentów szkoły

17 kwietnia 1980- wraz z zarządzeniem Kuratorium Oświaty i Wychowania w Poznaniu utworzono Zespół Szkół Ogólnokształcących, w skład którego weszły Szkoła Podstawowa nr 1 oraz Liceum Ogólnokształcące imienia Pawła Findera

1985- utworzenie chóru „Pro Musica” pod dyrekcją J. Czypka(najważniejsze sukcesy to: I miejsce i „Złoty Kamerton” na VII Ogólnopolskim Konkursie Chórów Szkolnych w Kaliszu, I miejsce na Ogólnopolskim Przeglądzie Kameralnych Zespołów Muzyki Dawnej Schola Cantorum, I miejsce na X Międzynarodowym Festiwalu Muzycznym w
Bydgoszczy, II miejsce na międzynarodowym festiwalu chórów
młodzieżowych w Nearpelt w Belgii).


1987- stanowisko dyrektora przejmuje Konstanty Geisler

1991- przejęcie Liceum Ogólnokształcącego pod finansowanie gminy (w okresie przemian lat dziewięćdziesiątych Rada Pedagogiczna
podjęła uchwałę o zaprzestaniu używania imienia dotychczasowego Patrona – Pawła Findera).

1990/91- wprowadzenie katechezy

1991 - stanowisko dyrektora przejmuje Paweł Drewicz

1991- pierwsze wyboru do Rady Samorządu Szkolnego

1991 r. zapoczątkowano wymianę szkolną
z Lycce de la Salle z francuskiego
Rennes w Bretanii.

1995- dyrektorem szkoły zostaje Janina Müller

2000 - dyrektorem szkoły zostaje Teresa Kasprzak

2005 - dyrektorem szkoły zostaje Tomasz Szrama

27.04.2007 - nadanie Liceum imienia Stanisława Wyspiańskiego



Przez ponad półwieczny okres swego istnienia mury naszej szkoły opuściło
ponad 4 tys. absolwentów. Są wśród nich
osoby znane i cenione, ale i zwykli
ludzie. Najważniejsze, że szkoła
pozostawiła w nich niezatarte ślady, bo
tu spędzili najlepszy okres swego życia.

Zapytajcie Rodziców i Dziadków jak to

było...